Roman Murawski (bokser)

Roman Murawski, urodzony 23 października 1931 roku w Suwałkach, a zmarły 16 grudnia 1971 roku w Szczecinie, to postać znacząca w historii polskiego boksu. Był on nie tylko utalentowanym bokserem, ale również reprezentantem Polski.

Jego bokserska kariera rozpoczęła się w 1948 roku, kiedy to stawiał pierwsze kroki w szkole boksu w klubie Ogniwo Szczecin. W kolejnych latach reprezentował różne kluby, w tym Budowlani Szczecin, Gwardię Szczecin, Gwardię Warszawa oraz Kolejarza Szczecin. Dzięki determinacji i talentowi zdołał zdobyć wiele prestiżowych tytułów.

W trakcie swojej sportowej kariery brał udział w mistrzostwach kraju, w których zdobył mistrzostwo Polski w 1951 oraz 1952 roku. Dodatkowo, w 1953 roku wywalczył wicemistrzostwo kraju w wadze muszej, by w 1954 roku ponownie zdobyć tytuł mistrza, tym razem w kategorii koguciej. Jego osiągnięcia w latach 1952–1955 obejmują również pięć występów w reprezentacji Polski, w trakcie których odniósł trzy zwycięstwa i doznał dwu porażek, walcząc w wagach muszej i koguciej. W pierwszej połowie lat 50. uchodził za jednego z najlepszych pięściarzy Polski na swoich kategoriach wagowych.

Roman Murawski spoczywa na cmentarzu Centralnym w Szczecinie, w kwaterze 46D, rzędzie 8, pod numerem 6, pozostawiając po sobie trwały ślad w historii polskiego boksu.